Wybór przyszłego zawodu nie musi oznaczać decyzji między pracą z ludźmi a zajęciem technicznym. Optyka łączy oba te obszary. Wymaga precyzji, wiedzy oraz sprawności manualnej, a jednocześnie opiera się na bezpośrednim kontakcie z klientem. Jak wygląda droga do tego zawodu i jakie możliwości ma osoba, która chce zostać optykiem?
Optyk zajmuje się wykonywaniem, dopasowywaniem i naprawą okularów oraz innych pomocy wzrokowych. Dobiera odpowiednie rozwiązania na podstawie otrzymanych parametrów, wykonuje potrzebne pomiary, montuje soczewki w oprawach i sprawdza jakość gotowych okularów. Powinien znać właściwości soczewek i materiałów, umieć obsługiwać precyzyjne urządzenia, a przy tym potrafić rozmawiać z klientem i rozpoznać jego potrzeby.
Nie jest to więc wyłącznie praca przy sprzedaży opraw. Optyk odpowiada za prawidłowe wykonanie pomocy wzrokowej, która będzie używana każdego dnia. Nie zastępuje lekarza okulisty i nie diagnozuje chorób oczu, ale pełni ważną rolę w procesie realizacji i dopasowania okularów.
W optyce liczą się dokładność, cierpliwość i odpowiedzialność. Przydatne są zdolności manualne, zainteresowanie techniką oraz gotowość do ciągłego uczenia się. Rozwój materiałów, konstrukcji soczewek i urządzeń pomiarowych sprawia, że wiedzę trzeba regularnie aktualizować.
Równie ważne są umiejętności interpersonalne. Klient oczekuje nie tylko poprawnie wykonanych okularów, lecz także zrozumiałego wyjaśnienia dostępnych możliwości. Pomocne jest również wyczucie estetyczne, ponieważ oprawa powinna pasować do twarzy, stylu i codziennych potrzeb osoby, która będzie ją nosić.
Jedną z dostępnych dróg jest nauka w pięcioletnim technikum prowadzącym kształcenie w zawodzie technik optyk. Program obejmuje przedmioty ogólne, zajęcia zawodowe oraz przygotowanie praktyczne. Uczniowie zdobywają wiedzę z zakresu montażu i naprawy elementów optycznych, a także wykonywania pomocy wzrokowych.
Innym rozwiązaniem jest rozpoczęcie nauki w branżowej szkole I stopnia w zawodzie optyk-mechanik, a następnie kontynuowanie kształcenia w branżowej szkole II stopnia w zawodzie technik optyk. Dostępność poszczególnych kierunków zależy od oferty szkół w danym regionie, dlatego przed złożeniem dokumentów warto sprawdzić nie tylko nazwę placówki, lecz także aktualnie prowadzony zawód i zakres praktyk.
Tak. Zmiana zawodu jest możliwa również po zakończeniu wcześniejszej edukacji. Osoby dorosłe mogą szukać szkół policealnych kształcących w zawodzie technik optyk, kwalifikacyjnych kursów zawodowych albo wybrać drogę opartą na praktycznej nauce i zdobywaniu doświadczenia w zakładzie optycznym.
Samo ukończenie kursu nie zawsze oznacza jednak uzyskanie pełnych kwalifikacji zawodowych. Przed zapisaniem się warto sprawdzić, do jakiego egzaminu przygotowuje dana placówka, jaki dokument otrzymuje absolwent oraz jakie warunki musi spełnić, aby potwierdzić kwalifikacje.
Optyka jest również zawodem rzemieślniczym. Osoba ucząca się pod kierunkiem doświadczonego optyka może zdobywać umiejętności bezpośrednio w zakładzie, poznając kolejne etapy wykonywania i naprawy okularów. Wiedzę oraz przygotowanie praktyczne można następnie potwierdzić egzaminem czeladniczym.
Kolejnym etapem rozwoju jest egzamin mistrzowski, przeznaczony dla osób posiadających odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie. Jego zakres wykracza poza same umiejętności zawodowe i obejmuje także zagadnienia związane z prowadzeniem działalności oraz przygotowaniem uczniów do zawodu.
Warunki dopuszczenia do egzaminów zależą między innymi od dotychczasowego wykształcenia, posiadanych dokumentów i przebiegu pracy zawodowej. Z tego powodu sytuacja każdego kandydata powinna być sprawdzana indywidualnie.
Sesje egzaminów czeladniczych i mistrzowskich w zawodzie optyk okularowy organizuje między innymi Krajowa Rzemieślnicza Izba Optyczna. KRIO publikuje informacje o wymaganych dokumentach i terminach oraz pomaga kandydatom ustalić, czy spełniają warunki przystąpienia do wybranego egzaminu.
Uczeń kończący szkołę podstawową powinien najpierw sprawdzić ofertę techników i szkół branżowych w swoim regionie. Osoba dorosła może porównać szkoły policealne, kursy kwalifikacyjne oraz możliwość praktycznej nauki zawodu.
W przypadku drogi rzemieślniczej najlepiej skontaktować się z właściwą izbą lub cechem jeszcze przed rozpoczęciem przygotowań do egzaminu. Pozwoli to dobrać ścieżkę odpowiadającą posiadanemu wykształceniu i doświadczeniu. Możliwości jest kilka, a każda z nich może prowadzić do zdobycia konkretnych, potrzebnych na rynku umiejętności.
poleca:
